გამარჯობა

ეს არის წიგნის მაღაზია “ლატერნას” ბლოგი. აქ თქვენ გაეცნობით ლიტერატურასთან დაკავშირებულ სიახლეებს: მწერლებზე, გამომცემლობებზე, წიგნებზე… მოკლედ, ყველაფერს იმ ჯადოსნურ სამყაროზე, რასაც წიგნების სამფლობელო ჰქვია.

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჩვენს ბლოგზე!

Advertisements
Posted in ზოგადი | Tagged , , | დატოვე კომენტარი

“პიანისტი ქალი” – ელფრიდე იელინეკი

Learning-Cover-750x450

 

„პიანისტი ქალი“ 1983 წლის რომანია. იგი მოგვითხრობს ოცდაათი წლის პიანისტი ქალის, ერიკა კოხუტისა და დედამისის თანაცხოვრებაზე, რომლებიც მუდამ ჩხუბობენ, თუმცა განუწყვეტლივ ერთად არიან. აქ, ასევე მოთხრობილია მთავარი გმირის ვნებების, ინტერესების, საიდუმლოებების შესახებ.

რომანის მიხედვით გადაღებულმა ფილმმა 2001 წელს მიიღო კანის ფესტივალის გრან-პრი და არაოფიციალური სტატუსი – „ახალი საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი ნაწარმოები კინოხელოვნებაში.“

„პიანისტი ქალის“ კითხვის დავიწყებისთანავე აუტანელი ირონია შევნიშნე, რომელიც არა მხოლოდ შევნიშნე, ვიგრძენი კიდეც. მწერალი ამ გზას მთელი რომანის განმავლობაში მიჰყვება და არც კი ცდილობს სადმე გადახვევას.

მკითხველად ყოფნა დიდ მსხვერპლს მოითხოვს, ამ შემთხვევაში კი იელინეკის მსხვერპლი ხდები. განიცდი თითოეულ წინადადებას და გაღიზიანებს კიდეც ავტორის ასეთი პირდაპირი, დამამცირებელი ირონია. პროცესში გგონია, რომ საერთოდაც არაფრის მომცემია ეს რომანი, ეს ხომ აგრესიის და მონოტონურობის გროვაა, რომელიც გღლის და სულს გიხუთავს, მაგრამ მეორეს მხრივ – მოგწონს როდესაც ვიღაც ნერვებს გიშლის და შენი კბილების კრჭიალის მიზეზი ხდება. თითქოს, იმ მომენტში აზრი ეცემა ცხოვრებას იმიტომ რომ ამ ვიღაცის განადგურებას მიზნად ისახავ.

განსაკუთრებით თვალშისაცემია ერიკასა და დედამისის ურთიერთობა, რომელიც ამაზრზენზე უფრო, ამაზრზენია. ორი ქალი, რომელთაც ეშინიათ. ეშინიათ ცხოვრების და შეცდომების დაშვების. ცდილობენ მათი ყოველდღიურობა სრულიად მოწესრიგებული და სუფთა იყოს. ისეთი სუფთა რომ პატარა, შავი ლაქაც კი არაფერს დაეტყოს, ხოლო თუ ეს  ლაქა სადმე გამოჩნდება, მაშინ ერიკა და დედამისი აუცილებლად წვდებიან ერთმანეთს თმებში და დაუნდობლად “ითრევენ საკუთარ დედა-შვილობას”, ხოლო როდესაც გაიაზრებენ, რომ თურმე ეს ლაქა უმნიშვნელო ყოფილა და მათ ცხოვრებაში უფრო მეტი ნათელი ფერია ვიდრე ბნელი, ისინი დასხდებიან და ყავას მშვიდად დალევენ.

ერიკა ყოველთვის თრგუნავს და მალავს რაღაცას.  მას ეშინია დედას არ აწყენინოს. მას უკვე საკუთარი თავისაც ეშინია, იმიტომ რომ დედამ სწორედ თავის მსგავსად გაზარდა. ერიკას უნდა ლამაზი და მოდური კაბები, კაფეში წასვლა მეგობრებთან ერთად (რომელსაც თვეში ერთხელ ახერხებს), უნდა მამაკაცი/მამაკაცები, თუმცა პასუხები ამ ვნებებზე ძირითადად ასე გამოიყურება:

„-თქვენ ჯერ არ დაოჯახებულხართ, ფროილაინ ერიკა?

-თქვენ ხომ იცით, მე არავინ მომწონს.“

იქიდან გამომდინარე, რომ ავტორი სრულიად დაუნდობელი და შეუბრალებალია, იელინეკის „პიანისტი ქალი“ ვიღაცისთვის “თავში ტაფის ჩარტყმის” ტოლფასიც კი შეიძლება იყოს.

 

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

ამელი ნოტომი – “გრაფ ნევილის დანაშაული”

1496319612_006

წინასწარმეტყველს თქვენთვის რომ ეწინასწარმეტყველებინა, საგვარეული კოშკის გაყიდვასთან დაკავშირებულ გამართულ წვეულებაზე, ერთ-ერთ სტუმარს მოკლავთო, ბედს შეურიგდებოდით და ამას თქვენს „სასიკეთოდ“ გამოიყენებდით (მოკლავდით თქვენთვის საძულველ ადამიანს), თუ ყველაფერს გააკეთებდით იმისათვის რომ ასე არ მომხდარიყო, საამისოდ  სულაც წვეულების გაკეთებაზე რომ გეთქვათ უარი? –  გრაფ ნევილს მეორე ვარიანტე, საერთოდ, არც კი უფიქრია და სტუმრების სიას გადახედა, იქნებ ვინმე მართლაც არის სიკვდილის ღირსიო. უძილო ღამეებისა და დიდი ფორიაქის შემდეგ, გრაფმა გადაწყვეტილება მაინც ვერ მიიღო. სამაგიეროდ, თავისი ჭირვეული ქალიშვილი, რომელსაც თურმე, თავის ასაკთან შეუფერებელი სახელი, სერიოზი (სერიოზული) ჰქვია, ცდილობს მამას გადაწყვეტილების მიღებაში დაეხმაროს  და სთხოვს, რომ თავად იყოს მამამისის მსხვერპლი. საინტერესოა, ამ შემთხვევაშიც რას იზამდით. წარმოიდგინეთ: თქვენთან მოდის თინეიჯერი ქალიშვილი, რომელიც ყველაფრისგან დაღლილი და განადგურებული, სრულიად უემოციო ახალგაზრდაა და გთხოვთ რომ მოკლათ, რადგან მას სიცოცხლე აღარ უნდა. ჩვეულებრივ, გაოცდებით, ამ აზრს უარყოფთ, სულელურსაც უწოდებთ, და ჩათვლით რომ შვილი აუცილებლად ფსიქოლოგთანაა მისაყვანი. საბოლოოდ, ამ უკანასკნელს, ალბათ, განახორციელებთ კიდეც. გრაფ ნელივლსაც, ქალიშვილის ასეთ სერიოზულ განაცხადზე, თავდაპირველად, სწორედ  იგივე რეაქციები ჰქონა, რაც ზემოთ აღვნიშნე, თუმცა  მჭერმეტყველმა სერიოზმა მამა მაინც დაიყოლია, მაგრამ ყველაფერი ამით არ მთავრდება…

„გრაფ ნევილის დანაშაული“ თავისმხრივ, ნამდვილად უნიკალური ტექსტია. 143 გვერდის განმავლობაში, პერსონაჟი ნევილი და მისი ქალიშვილი, სერიოზი, ძალიან საინტერესო და იშვიათ (თანამედროვე ლიტერატურაში): ქმედებებს, წინადადებებს და დიალოგებს გვთავაზობენ. ამ ნაწარმოების მსგავს სიუჟეტს (რომ შესაძლებელია წინასწარმეტყველებას ვერსად გაექცე; მამამ მოკლას შვილი) ხშირად შევხვდებით, ასევე, ანტიკურ ლიტერატურაში. თითქოს, ეს ტექსტი განახლებული ვარიანტია ძველი ტექსტებისა და მასში თავმოყრილია ადამიანისთვის ბევრი შეუფერებელი თუ შესაფერისი, მისაღები თუ მიუღებელი საქციელი; ნაცნობი თუ უცნობი დამოკიდებულებები და ა.შ.

ამელი ნოტომი გთავაზობთ ტექსტს, სადაც მოქმედება 2014 წელში ვითარდება, თუმცა სულაც ვერ გრძნობ იმას რომ ეს ყველაფერი ოცდამეერთე საუკუნეში ხდება.

„ახლა ხომ 2014 წელი იყო?! ვინღა გლოვობდა ასე გულდათუთქვით დაკარგულ არისტოკრატულ ადგილ-მამულს?“

 

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

“ჰარი პოტერი და დაწყევლილი ბავშვი”

nest-main-tablet

რამოდენიმე  წლის წინ, როდესაც „ჰარი პოტერის“ კითხვა დავიწყე და სხვების მსგავსად ეს ისტორები  ჩემთვისაც გასაოცარი რამ აღმოჩნდა, ნაკლებად თუ წარმოვიდგენდი, რომ ერთ დღესაც ხელში ავიღებდი წიგნს, რომელშიც  ჰარი პოტერის შვილის თავგადასავალი იქნებოდა მოთხრობილი. თუმცა, დღეს ასე მოხდა და  გავიცანი ბიჭი, სახელად ალბუსი (და არა ბიჭი, რომელიც ცოცხალი გადარჩა), რომლის დამოკიდებულებამაც, მამამისის მიმართ, თავდაპირველად, შეიძლება გაგაოცოთ კიდეც. ყველასათვის გასაოცარი და სახელოვანი ჰარი, თავისი შვილისათვის თითქმის არაფერს წარმოადგენს. რაც სრულიად დაშასვებია. „გმირის“ შვილებს საკუთარი თავგადასავლები და ისტორიები სჭირდებათ. ალბუსიც, სწორედ ამას ცდილობს.

იმ შემთხვევაშიც კი როდესაც სხვა პერსონაჟების თავგადასავალს კითხულობ, კონკრეტულად კი ჰარი პოტერისა და დრაკო მალფოის შვილების, მათში მაინც შენთვის საყვარელი და ნაცნობი გმირების პოვნას ცდილობ. რა თქმა უნდა, ეს გმირები პიესაში ძალიან ხშირად გვხვდებიან, თუმცა ახლა უკვე: გაზრდილები, შეცვლილები, სხვა პასუხისმგებლობებითა და განსხვავებული ამბებით. მოკლედ, ეს ის არ არის, რაც ადრე იყო. თუმცა, ცხადია ყველა გმირი ისევ საყვარელი და ახლობელია.

„დაწყევლილი ბავშვი“ შეიძლება ითქვას, მკითხველისთვის  საჩუქარიც კია, რომლის მეშვეობითაც ვიგებთ, თუ როგორები არიან ჩვენთვის ნაცნობი პერსონაჟები წლების შემდეგ. თუმცა განსხვავება ის არის  რომ, თუ ადრე ყველა პერსონაჟი შენს გვერდით გეგულებოდა და  ნათლად ხედავდი მათ, ახლა მხოლოდ შორიდან უცქერ და გიჭირს კარგად წარმოიდგინო, როგორები არიან ისინი.

ალბათ, მათ შორის ვინც “დაწყევლილი ბავშვი” წაიკითხა, რამოდენიმე მაინც ფიქრობს, რომ სჯობდა საერთოდ არ წამეკითხაო და ამის  მიზეზიც აქვთ:

ეს ახალი ისტორია პიესის სახითაა; ყველაფერი ძალიან სწრაფად ხდება; ამბავიც ისეთი გადასარევი არი არის, როგორ ამბებსაც ვართ მიჩვეული; მთავარი გმირებიც ჩვენთვის უცხოები არიან და ა.შ, მაგრამ იმ შემთხვევაში თუ „დაწყევლილ ბავშვს“ წაიკითხავთ, აუცილებლად გაგიჩნდებათ სურვილი კიდევ ერთხელ და უამრავჯერ გადაიკითხოთ „ჰარი პოტერის“ ყველა ნაწილი და ბოლოს, თუ „აზკაბანის ტყვეში“ დროის მდევარმა გაგაოცათ და მისი ხანმოკლე არსებობით დანაკლისი იგრძენით, „დაწყევლილი ბავშვი“ ამ დანაკლისს აუცილებლად აგინაზღაურებთ.

 

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

ასტრიდ ლინდგრენი – “ძმები ლომგულები”

7475976

არავინ ვიცით რა ხდება სიკვდილის შემდეგ. ეს არც ლინდგრენმა იცოდა, სწორედ ამიტომ მან  შექმნა პარალელური სამყარო, რომელსაც  „ნანგიალა“ ჰქვია. ამ ჯადოსნურ სამყაროში კი ძმები ლომგულები ცხოვრობენ. ეს არის ადგილი, სადაც ყველაფერი კარგადაა, უფრო სწორად, თითქმის ყველაფერი… “ნანგიალაში” კი  „ალუბლების მხარეა“, რომელიც წესით და რიგით,  ზღაპრული უნდა იყოს და მართლაც ასეა. ავტორი ისე აღწერს „ალუბლების მხარეს“, რომ კითხვისას ზაფხულის გრილი საღამოს  სიოსაც გრძნობ და ყვავილების სასიამოვნო სურნელსაც. მდინარეში, სკორპასთან და ჯონათანთან  ერთადაც ბანაობ; მათთან ერთად მიაჭენებ ცხენს და მათთან ერთად ხარ ბედნიერი, თუმცა ხანდახან „ნანგიალაშიც“ კი არ არის იდეალურად ყველაფერი. ამბიციური თენგილი, იმდენად შეპყრობილი ჰყავს ძალაუფლების მოპოვების დაუცხრომელ სურვილს, რომ მისი წყალობით, ასეთ ლამაზ და ზრაპრულ მხარესაც კი დიდი განსაცდელი ელის…

საბოლოოდ კი, როდესაც „ნანგიალაშიც“ კვდებიან, გარდაცვლილები ახალ, ზღაპრულ და ბევრად უკეთეს ადგილას გადაინცვლებენ, ამ ადგილს კი „ნანგილიმა“ ჰქვია. მართალია, ჩვენ უკვე აღარ ვიცით რა ხდება მაშინ, როდესაც „ნანგილიმაშიც“ მთავრდება სიცოცხლე ( მთავრდება თუ არა საერთოდ), თუმცა ლინდგრენი პესიმისტური განწყობით სულაც არ გვტოვებს, პირიქით, იგი ყოველ ჯერზე უკეთესზე უკეთეს სამყაროს და ცხოვრებას გვთავაზობს, სწორედ ისეთს როგორისკენაც უნდა მიისწრაფვოდეს ადამიანი.

„ოჰ, ნანგილიმა! ჯონათან, ვხედავ, ვხედავ სინათლეს! მე სინათლეს ვხედავ!“

ოსტატურად დაწერილი ეს ტექსტი, რომელიც თითქოს მხოლოდ საბავშვო-სათავგადასავლო ჟანრის ლიტერატურას მიეკუთვნება, ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე ამახვილებს ყურადღებას, როგორიცაა: თავისუფლებისათვის ბრძოლა, თავგანწირვა, სიმამაცე, ერთგულება და ის დიდი სიყვარული, რომელიც ძმებ ლომგულებს აკავშირებთ ერთმანეთთან.

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

როალდ დალი – “მატილდა”

puffin-9780141349985-11

თუ ვინმეს ჰგონია, რომ „მატილდა“ მხოლოდ საბავშვო ნაწარმოებია, იმთავითვე სცდება. ეს წიგნი არ არის მხოლოდ ბავშვებისთვის. მეტიც, მასში წამოჭრილი პრობლემების შესახებ, შესაძლებელია, ბავშვებს სულაც არ ჰქონდეთ წარმოდგენა და ავტორისეულ ენას და იმას თუ რას გულისხმობს თავის ნამუშევარში იგი, ზრდასრული ადამიანი უკეთ მიხვდება, ვიდრე ბავშვი, თუ რა თქმა უნდა, ეს ბავშვი თავად მატილდა არ არის.

როალდ დალი, მართალია გაზვიადებით, მაგრამ თითქმის ზუსტად ასახავს იმ პირობებს, რა პირობებშიც, შეიძლება, უხდებოდეთ პატარებს სწავლა-განათლების მიღება. ავტორი  ამ ტექსტით, თითქოს ყველას მოუწოდებს მეტი ყურადღებისა და სიფრთხილისკენ. ამის მაგალითად კი მატილდას იყენებს. საქმე კი იმაშია, რომ მატილდა ძალიან ჭკვიანი და იშვიათი უნარების მქონე გოგონაა, რომლის ინტელექტუალური და ფიზიკური შესაძლებლობები ირგვლივ მყოფთათვის უმნიშვნელო და დაუჯერებელია, გარდა მისი მასწავლებლისა.

ხშირად, როგორც მის ჰანის შემთხვევაში, ბავშვებსა და მოზარდებს თავიანთ შესაძლებლობებსა და სიმამაცეს, უფროსები ადრეულ ასაკშივე უკლავენ და ისინი „არასწორად“ თავიანთი სურვილების შეუსაბამოდ ვითარდებიან. მატილდას კი სწორედ ისეთი მშობლები ჰყავს, რომლებიც „არავითარ ინტერესს არ იჩენენ თავიანთი შვილების მიმართ და თქმაც არ უნდა, გაცილებით უფრო უარესები არიან, ვიდრე შვილებზე დაფეთებული მშობლები (როალდ დალი-„მატილდა“).“

ასევე, როალდ დალის, ეს ტექსტი ერთგვარი მოწოდებაა, რომ ბავშვებმა და  მოზარდებმაც იკითხონ წიგნები. აქ ვხვდებით ისეთ ავტორებს, როგორებიც არიან: დიკენსი, ძმები გრიმები, ანდერსენი და სხვ.  ამასთან, ირონიულად, მიწასთან ასწორებს ტელევიზიას და იმ ხალხს, ვინც ამ „ყუთზეა“ დამოკიდებული.

მაშინაც კი, როდესაც მატილდა სრულდება, გგონია რომ ის ჯერ კიდევ არ დასრულებულა, რადგან თვლი, რომ ასეთი საინტერესო და მრავალფეროვანი პერსონაჟისათვის ის რაც უკვე წაიკითხე  საკმარისი არ არის, თუმცა რაც საჭირო იყო ის უკვე გაიგე, ახლა კი ჯერი შენს ფანტაზიაზეა…

 

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

ჰაინრიხ ბიოლი – “კლოუნის თვალთახედვა”

the-clown (1)„მურა ნახშირის მწარმოებელი შნირების შთამომავალი“ – ასე უწოდებს საკუთარ თავს ჰანსი.  იგი შეძლებულ, მაგრამ  ძუნწ მშობლებს ტოვებს და მათ მხოლოდ იმ უკიდურეს შემთხვევაში სთხოვს დახმარებას, როდესაც თავისი პროფესიით თავს ვეღარ ირჩენს.

ნაწარმოებში გვხვდებიან ფულზე, სახელზე, „კარგ ცხოვრებაზე“ ორიენტირებული ადამიანები, რომლებიც  მხოლოდ აგროვებენ, რადგან უზრუნველი მომავალი ჰქონდეთ, თუმცა მომავალი არ არსებობს, იგი მათ უკვე გამოეპარათ.  არსებობს მხოლოდ მუდმივი დაძაბულობა – ფულის შენახვა/დაგროვება, თუმცა  „არასოდეს ესმით, რომ ამა თუ იმ წუთში ის არის საჭმელი, ტაქსი, ერთი კოლოფი სიგარეტი, თუ აბაზანიანი ოთახი“ (ჰანსი).

„კლოუნს მელანქოლია ანადგურებს”. თითქმის ყველასაგან უყურადღებოდ დატოვებული ხელოვანი, შავი მელანქოლიით შეპყრობილი გადის გარეთ მარტის გრილ საღამოს: გიტარით, ბალიშით, ქუდით და სიგარეტის კოლოფით, რომელშიც უკანასკნელი ღერი გდია და იწყებს სიმღერას. ნაღვლიანი სიმღერის ფონზე კი, ქუდში პირველი მონეტა ვარდება …

ავტორი: სოფო ბანძელაძე

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

ბოლო ასწლეულის ტრაგიკული წიგნების ხუთული…

heartache

ალბათ, წვიმიან და ცივ ამინდს ისე არაფერი შეეფერება, როგორც სევდიანი წიგნი.
წიგნი, რომლის წაკითხვის შემდეგ მიხვდებით, რომ ყველაფერი ისეთი მარტივი არ არის, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს, რომელიც ცხოვრების ბნელ მხარეებს დაგანახებს და შესაძლოა, მადლიერებითაც კი აღგავსოს შენი ბედ-იღბალის მიმართ.
„ლატერნამ“ აარჩია  ბოლო ასწლეულის, ყველაზე ტრაგიკული წიგნები, რომელთა წაკითხვაც ქართულადაც შეგიძლიათ .

1. „თაგვებსა და ადამიანებზე“ – ჯონ სტეინბეკი

რომანი მოგითხრობთ ორი მუშის ჯორჯ მილტონისა და ლენი სმოლის ისტორიას, რომელთაც ერთი საერთო ოცნება აქვთ – ჰქონდეთ საკუთარი სახლი და დიდი ბოსტანი, მოაშენონ კურდღლები, იყოლიონ წიწილები და ზამთრის წვიმებში, ღუმელთან შემომსხდარნი, ყური მიუგდონ, როგორ ეცემა წვიმის წვეთები სახლის სახურავს. მაგრამ ყველა ოცნებას ახდენა არ უწერია.

ეს არის წიგნი მეგობრობაზე, სექსიზმზე, რასიზმზე და ყველა იმ პრობლემაზე, რომელსაც ამერიკა დიდი დეპრესიი პერიოდში აწყდებოდა. რომანის ბოლო, შემზარავი სცენა კი მიგახვედრებთ, რომ რეალობისა და ოცნების ჭიდილში, პირველის გამარჯვება უმეტესად ტრაგიკულ შედეგს იძლევა.

  1. „ყვავილები ელჯერნონისთვის – დენიელ კიზი

რომანი მოგვითხრობს ერთი სპეციალური საჭიროების მქონე მამაკაცის, ჩარლის შესახებ, რომელსაც ოპერაციას უკეთებენ, და შედეგად მისი IQ 180ს უტოლდება. წიგნი დღიურის სახითაა დაწერილი. მკითხველი თვალს ადევნებს ჩარლის ჩანაწერებს, აკვირდება მის ტრანსფორმაციას, მისი გრძნობებისა და დამოკიდებულებების ცვლას. მკითხველი ჩარლისთან ერთად ვითარდება, განიცდის მის სიხარულს, ტკივილს, მოლოდინსა და შიშს და გრძნობს, რომ იცოდე ყველაფერი არ ნიშნავს იყო ბედნიერი.,

  1. „საოცარი ახალი სამყარო“ – ოლდოს ჰაქსლი

XX საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო ნაწარმოები.
წიგნში მოქმედება  მომავალში ხდება, სადაც მმართვლებმა შექმნეს იდეალური სამყარო. ბავშვობიდანვე ჩანერგილი იდეოლოგიით, თავისუფალი სექსუალური ცხოვრებისა და ნარკოტიკების გამო ადამიანბი ბედნიერნი არიან, მაგრამ არსებობს გამონაკლისი – ბერნარდი რომელიც თავს მარტოსულად გრძნობს და თავისუფლება სურს. ამიტომ, ის მიდის „ველურების“ სანახვად, რომელბიც ისევ ძველი წესების მიხედვით  ცხოვრობენ, რომელბსაც ჯერ კიდევ აქვთ წიგნები და რომელბიც ცოცხლადშობენ.

  1. „ხიდი ტერაბითიაში“ – ქეთრინ პატერსონი

ხიდი ტერაბითიაში- ჯესი და ლესლი ჩვეულებრივი მოზარდები არიან, თავიანთი პრობლემებით ბავშვებთან, მშობლებთან, მასწავლებლებთან … მაგრამ ისინი გამოიგონებენ საკუთარ ქვეყანას, ტერაბითიას, სადაც ყველაფერი შესაძლებელია, სადაც ისინი მეფე და დედოფალი არიან და სადაც ყველა კეთილშობილი და შემწყნარებელია.

  1. „ცხოვრება წინაა“ – რომენ გარი

შესაძლოა დანარჩენი წიგნებისგან განხსვავებით, რომენ გარის ეს შესანიშნავი რომანი ტრაგიკულად არ მთავრდება, მაგრამ  ნარაწრმოების მთავარი გმირი, პატარა ბიჭუნას თავგადასავალი ნამდვილად მოგგვრით ცრემლებს.

“ცხოვრება წინაა” არაბი მოზარდისა და მისი ებრაელი აღმზრდელის გულისშემძვრელი ამბავია. უკიდურეს გაჭირვებაში მცხოვრებ სხვადასხვა ეროვნებისა და სარწმუნოების ადამიანებს ერთი რამ აძლევს ძალას, რომ წინ, მომავლისკენ იმედით მიაპყრონ მზერა- ესაა სიყვარული, მოყვასის სიყვარული, რომელსაც ვერაფერი აკნინებს- ვერც სიღატაკე, ვერც ჭუჭყი, ვერც გაუნათლებლობა, ვერც სამარცხვინო ხელობა.

Posted in ზოგადი | %(count)s კომენტარი

შობის ბაბუას წერილები – ჯ. რ. რ. ტოლკინი

 

“შობის ბაბუას წერილები” – ტოლკინის ხელნაწერებისგან შემდგარი წიგნია. საშობად, მწერალი შვილებს უგზავნიდა წერილებს შობის ბაბუის სახელით, სადაც მოუთხრობდა სახალისო ისტორიებს ჩრდილოეთ პოლუსიდან. წერილების მთავარი გმირები იყვნენ: შობის ბაბუა, თეთრი დათვი, მისი ძმისშვილები პაკსუ და ვალკოტუკა, გობლინები, წითური გნომები და სხვები. 


” ვიმედოვნებ, მოგწონს ის საჩუქრები,რომლებსაც გიგზავნი. ამჟამად, როგორც ჩანს,დაინტერესებული ხარ მატარებლებით და მეც ვცდილობ ყველაფერი მასთან დაკავშირებული მოგართვა. საჩუქრებთან ერთად,ასევე, გიგზავნი  უდიდეს სიყვარულს. იცოდე, მე და მოხუცი პოლარული დათვი სიამოვნებით ვკითხულობთ შენი და შენი ცხოველების წერილებს და თუ გგონია,რომელიმე შენი წერილი არ წაგვიკითხავს,  რადგან ის, რაც გინდოდა ვერ მიიღე და შესაძლოა, ვერც უწინდებურად ბევრი საჩუქარი მოგიტანე, ძალიან შემცდარხარ. უბრალოდ, გახსოვდეს შობას, მსოფლიოს გარშემო, უამრავი ღარიბი და მშიერი ადამიანი ხვდება. მე და ჩემმა მწვანე მეგობრებმა კი შევაგროვეთ საჭმელი, ტანსაცმელი, სათამაშოები იმ ბავშვებისთვის, რომლებსაც ვერც დედ-მამა და ვერც მეგობრები ვერ აძლევენ საჩუქრებს, საჭმელსაც კი. ვიცი, რომ შენ ამას არ დაივიწყებ. ასე, რომ ჩემო ძვირფასო, ვიმედოვნებ იქნები ბედნიერი ამ შობას, არ იჩხუბებ, გაერთობი შენი მატარებლით და არ დაივიწყებ მოხუც შობის ბაბუას, როდესაც ნაძვისხეს გაანათებ.”

  1. შობის სახლი
    ჩრდილოეთ პოლუსი
    1920 წლის 22 დეკემბერი.ძვირფასო ჯონ.
    როგორც გავიგე მამაშენისთვის გიკითხავს როგორ გამოვიყურები და სად ვცხოვრობ. ამიტომ შენთვის დავხატე ჩემი თავი და სახლი. გაუფრთხილდი ამ სურათს. ახლახან ოქსფორდიდან ჩამოვედი და თან სათამაშოების ხურჯინი ჩამოვიტანე, ზოგიერთი მათგანი შენთვისაა.. იმედია, დროზე ჩამოსავლას მოვახერხებ. ჩრდილოეთ პოლუსზე დიდი თოვლია.სიყვარულით შობის ბაბუა.

    tolkien-father-christmas-letters-003

 

2.

ჩრდილოეთ პოსული

შობის წინა დღე, 1923 წელი

ჩემო ძვირფასო ჯონ.

დღეს ძალიან ცივა და ხელები მიკანკალებს – ათას ცხრაას ოცდაოთხი, არა! ოცდაშვიდი! წლის ვარ ამ შობას – გაცილებით მოხუცი ვიდრე შენი დიდი ბაბუა, ამიტომ ვეღარ ვიჩერებ ამ კალამს. მაგრამ როგორც გავიგე, შენ უფრო და უფრო კარგად კითხულობ და მეც მჯერა,რომ ჩემს წერილს წაიკითხავ.

გიგზავნი დიდ სიყვარულს (მაიკლსაც) და ლოტის აგურებს. ვფიქრობ ეს უფრო ლამაზი და ძლიერია, ვიდრე Picabrix-ი. ვიმედოვნებ, მოგეწონება.

ახლა კი უნდა წავიდე. ლამაზი, მშვენიერი ღამეა და მეც დილამდე, ასობით მილი მაქვს გასავლელი  – ძალიან ბევრი საქმეა გასაკეთებელი.

ცივი კოცნა.

შობის ბაბუა.

stamp

3.

სახლი კლდეზე

სამყაროს მწვერვალი

ჩდილოეთ პოლუსთან ახლოს

შობა – 1925 წელი.

ჩემო ძვირფასო ბიჭებო,

საშინლად დაკავებული ვარ ამ წელს და არც ისე მდიდარი – რაც უფრო მეტს ვუფიქრდები ამ საკითის მით უფრო მაგრად მიკანკალებს ხელები. აქვე, აღსანიშნავია, რომ საშინელი ინციდენტი მოხდა და საჩუქრების ნაწილი გაფუჭდა. არც ჩრდილოელი დათვია ჩემს გვერდით, რომ დამეხმაროს. სახლის გადატანაც  მარტოს მომიხდა, ზუსტად შობის წინა დღეს. წარმოიდგინეთ რა მდგომარეობაშია ყველაფერი და მიხვდებით თუ რატომ გიგზავნით წერილს სხვა მისამართიდან და რატომ გწერთ ორივეს ერთად.

ყველაფერი კი ასე მოხდა: ნოემრბის მიწურულს, ერთ ქარიან დღეს, ჩემი ქუდი გაფრინდა და ჩრდილოეთ პოლუსის კენწეროში გაიჭედა. მიუხედავად იმისა, რომ ვეუბნებოდი არ გაეკეთებინა, ჩრდილოელი პოლარული დათვი მაინც აცოცდა მაღლა მის ჩამოსატანად – და ჩამოიტანა კიდეც. პოლუსი შუაზე გაიპო და ჩემი სახლის სახურავს დაეცა, პოლარული დათვი კი,რომელსაც ჩემი ქუდი ცხვირზე ჰქონდა ჩამოფარებული, ჩემს სასადილო ოთახში ჩამოვარდა, თან სახურავის თოვლიც ჩამოიყოლა. თოვლი დადნა, ჩააქრო ბუხარში ცეცხლი და სარდაფეფშიც წყალი ჩავიდა,იქ სადაც მე ამ წლის საშობაო საჩუქრებს ვინახავდი. ამავედროს, ჩრდილო პოლარულმა დათვმა ფეხი მოიტეხა.

ახლა ის კარგადაა, მაგრამ როგორც განახდა აღარ დამეხმარება. -ვიმედოვნებ, მომავალი შობისთვის მოლბება და  მისი გუნება-განწყობილებაც შეიცვლება.

გიგზავნი ინციდენტის სურათს და ასევე, ჩემი ახალი სახლისა, რომელიც ჩრდილო პოლუსის კლდის წვერზეა. თუ ჯონს, ჩემი ნაწერის წაკითვა გაუჭირდება(მე ხომ ათას ცხრაას ოცდახუთი წლის ვარ) მამამის დაუძახოს.  მაიკლი როდის ისწავლის კითვას და როდის დამიწერს წერილებს? დიდ სიყვარულს გიგზავნით ორივეს და ასევე კრისტოფერსაც, რომლის სახელიც უფრო მიესადაგება ჩემსას.

სულ ესაა, ნახვამდის:

შობის ბაბუა.

Posted in ზოგადი | %(count)s კომენტარი

Top – 10; თანამედროვე მწერლების ფავორიტი წიგნები

o-BOOKS-facebook

ჯენიფერ იგანმა (ამერიკელი მწერალი) თქვა: „კითხვა საზრდოა, რომელიც საინტერესო სამუშაოს შესრულებაში გეხმარება.“

კითხვა და წერა, ეს ის თანაკვეთაა, რომელიც საკულტო ავტორების უდიდეს საიდუმლოს წარმოადგენს. არ ვიცით, როგორ იყო  და რომელ წიგნებს დაასახელებდნენ წლების წინ, მაგრამ ამჟამად, თანამედროვეობის ცნობილმა ამერიკელმა და ინგლისელმა ავტორებმა თავიანთი ფავორიტები გაგვაცნეს. სულ გამოიკითხა 125 მწერალი.  დასახელდა 544 წიგნი. თითოეული სიაში განაწილდა მინიჭებული ქულების მიხედვით.  სიის სათავეში მყოფ წიგნს მიენიჭა – 10 ქულა, საბოლოოდ კი – 1 ქულა.

მე20 საუკუნის წიგნების ათეული:

  1. „ლოლიტა“ – ვლადიმერ ნაბაკოვი.
  2. „დიდი გეტსბი“ – ფ. სკოტ ფიტჯერალდი
  3. „დაკარგული დროის ძიებაში“ – მარსელ პრუსტი
  4. „ულისე“ – ჯეიმს ჯოისი
  5. „დუბლინელები“ – ჯეიმს ჯოისი
  6. „მარტოობის ასი წელი“ – გაბრიელ გარსია მარკესი
  7. „გზა შუქურისკენ“ – ვირჯინია ვულფი
  8. მოთხრობები – ფლანერი ო’კონერი
  9. „ხმაური და მძვინვარება“ – უილიამ ფოლკნერი.
  10. „მკრთალი ცეცხლი“ – ვლადიმერ ნაბოკოვი

 

 მე19 საუკუნის წიგნების ათეული:

  1. „ანა კარენინა“ – ლევ ტოლსტოი
  2. „მადამ ბოვარი“ – გუსტავ ფლობერი.
  3. „ომი და მშვიდობა“ – ლევ ტოლსტოი
  4. „ჰაკლბერი ფინის თავგადასავალი“ – მარკ ტვენი
  5. მოთხრობებ – ანტონ ჩეხოვი
  6. “Middlemarch”- ჯორჯ ელიოტი
  7. „მობი დიკი“ – ჰერმან მელვილი
  8. „დიდი იმედები“ – ჩარლზ დიკენსი
  9. „დანაშაული და სასჯელი“ – ფიოდორ დოსტოევსკი
  10. „ემმა“ – ჯეინ ოსტინი

 

        ავტორების ათეული (არჩეული წიგნების მიხედვით)

  1. უილიამ შექსპირი – 11
  2. უილიამ ფოლკნერი – 6
  3. ჰენრი ჯეიმსი – 6
  4. ჯეინ ოსტინი – 5
  5. ჩარლზ დიკენსი – 5
  6. ფიოდორ დოსტოევსკი- 5
  7. ერნეტს ჰემინგუეი – 5
  8. ფრანც კაფკა – 5
  9. ჯეიმს ჯოისი; თომას მანი; ვლადიმერ ნაბაკოვი; მარკ ტვენი; ვირჯინია ვულფი – 4

 

ავტორების ათეული (ქულების მიხედვით)

  1. ლევ ტოლსტოი – 327
  2. უილიამ შექსიპირი – 293
  3. ჯეიმს ჯოისი – 194
  4. ვლადიმერ ნაბაკოვი – 190
  5. ფიოდორ დოსტოევსკი- 177
  6. უილიამ ფოლკნერი -173
  7. ჩარლზ დიკენსი – 168
  8. ანტონ ჩეხოვი – 165
  9. გუსტავ ფლობერი – 163
  10. ჯეინ ოსტინი – 161

 

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი

“ჰაკლბერი ფინის თავგადასავალი”-ს იშვიათი ილუსტრაციები.

როდესაც წიგნს ილუსტრაციები ახლავს თან, გმირების, ადგილების და სიტუაციების წარმოდგენა უფრო მარტივი ხდება და თქვენც ნაწარმოების ის პერსონაჟი ხდებით, რომელიც ფანტაზიით უკავშირდება იმ საყაროს, რომელიც ფურცელზეა გადმოცემული

მაგრამ, რაღაც ჯადოსნური, არაჩვეულებრივი ხდება, როდესაც საყვარელ წიგნს ახალი, შენთვის მისაღები ილუსტრაციებით ხედავ. მითუმეტეს, თუ ილუსტრაციები ისეთი შესანიშნავი მხატვრის მიერ არის შესრულებული, როგორც ნორმან როკველი იყო.
გთავაზობთ, როკველის იშვიათ ილუსტრაციებს, რომელიც შექმნა –  მარკ ტვენის – „ჰაკლბერ ფინის თავგადასავლისთვის“.

normanrockwell_huckfinn9

normanrockwell_huckfinn2

normanrockwell_huckfinn3

normanrockwell_huckfinn7

normanrockwell_huckfinn4

normanrockwell_huckfinn6

normanrockwell_huckfinn5

normanrockwell_huckfinn8

Posted in ზოგადი | დატოვე კომენტარი